عشق فراسوی نیک و بد است ( نیچه )
دل که دریای خون نشه دل نیس
حیف اسم دله به جز گل نیس
وقتی جز مرگ در مقابل نیس
اون که عاشق نباشه عاقل نیس
هر " منی " آرزوی " او " داره
هر کی دل داره آرزو داره
عشقُ از دل نمی شه بیرون کرد
راهی کوچه و خیابون کرد
یا که سرگشته ی بیابون کرد
عاشقی رو نمی شه پنهون کرد
عشق مثل بنفشه بو داره
هر کی دل داره آرزو داره
حرفه ای جر جنون نمی شناسه
رنگی جز رنگ خون نمی شناسه
سربلند و نگون نمی شناسه
عشق پیر و جوون نمی شناسه
این چه ربطی به آبرو داره ؟
هر کی دل داره آرزو داره
بچه بودم یهو دلم گم شد
مست و مدهوش بوی گندم شد
خام یک لحظه یک تبسم شد
طفلکی عاشق یه خانم شد
هی جماعت ! نگین چه رو داره
هر کی دل داره آرزو داره
عشق تقدیر مَرده عادت نیس
عشق دربند وقت و ساعت نیس
عاشقی مرهمه جراحت نیس
اونکه عاشق نباشه راحت نیس
ذره هم شوق جستجو داره
هر کی دل داره آرزو داره ...
